- Ειμαι χαρουμενος που εμεινες αποψε. - Και εγω το ιδιο.
- Δεν ειναι οι Ροστοβς καλοι;
Ειναι θαυμασιο να τους βλεπεις μαζι.
Ειναι σαν μια ειδικη ρατσα... μια ρατσα ομορφη, θαυμασια...
χαρουμενη, ξενοιαστα ζωα.
Ξενοιαστα;
Αυτο ειναι το πιο ελκυστικο απο τον χαραχτηρα τους.
- Ολοι τους, νομιζεις; - Ολοι τους.
Οχι, σε 1 η 2 χρονια, το κοριτσι, η Νατασα, θα αρχισει να σκεφτετε.
Αυτο θα την κανει ακομα πιο γοητευτικη και λιγοτερο μια Ροστοβ.
- Με καταλαβαινεις; - Νομιζω.
Νομιζω οτι ειναι κακο για εσενα... ειναι λαθος να μενεις εδω κατω...
ολα αυτα τα χρονια, συλλογιζεσαι, χωρις να βλεπεις κανενα...
να ζεις την ζωη ενος ερημητη.
Κακο; Λαθος;
Υπαρχουν μονο 2 πραγματα σε αυτη την ζωη που ειναι λαθος.
Μετανοια και αρρωστιες.
Οταν αναρρωσω και απο τα δυο, θα ξαναγυρισω στον κοσμο παλι.
Μετανοια; Για πιο πραγμα πρεπει να μετανοησεις εσυ;
Ημουν πολυ αργα.
Αφησα την Λιζα να πεθανει αισθανομενη χωρις αγαπη και συμπαρασταση.
Ημουν πολυ απασχολημενος κυνηγωντας την δοξα...
να βρω ωρα να συμπαρασταθω στην γυναικα μου.
Λοιπον, βρηκα δοξα.
Σταματησα την οπισθοχωρηση 100 αντρων σε 5 λεπτα.
Με ειχαν αφησει για πεθαμενο στο πεδιο της μαχης, σε ενα χαμενο πολεμο.
Θα σταματησω να ειμαι ερημητης...
οταν μου συμβαινει κατι ξεχνω ολα αυτα τα πραγματα.
Λοιπον, νομιζω οτι ειναι καλυτερα να παω για υπνο.
Καληνυχτα, Πιερ.
Σε ευχαριστω και παλι.
Καληνυχτα, Αντρε.
Νατασα, ελα στο κρεβατι. Θα κρυωσεις.
Οχι. Δεν νυσταζω. Τι σημασια εχει;
Μετα απο μια τετοια μερα, ειναι αδυνατον να κοιμηθω.
Πως μπορει να κοιμηθει κανεις;
Ελα να δεις αυτο το φεγγαρι. Κοιτα ποσο θαυμασιο ειναι.
Ναι;
Νομιζεις οτι αρεσουμε στον πριγκιπα Αντρε;
- Φυσικα. - Ειναι τοσο σιωπηλος.
Καθετε εκει σαν να μας κρινει.
Τον φοβαμαι λιγο, εσυ δεν τον φοβασαι;
Ειμαι λιγο φοβισμενη, ακομα και οταν τραγουδησα μετα το δειπνο...
Ηθελα να παω και να τον παρω απο το χερι...
να τον κοιταξω στα ματια και να τραγουδησω μονο για εκεινον.
Ο καημενος. Δεν θα ερχοταν ποτε ξανα εδω εαν το ειχα κανει αυτο.
Παρατηρησες οτι δεν χαμογελαει σχεδον ποτε;
Καθως τραγουδουσα, γυρισα και τον επιασα που με κοιταζε.
Χαμογελουσε τοτε.
Και αισθανθηκα...
Αλλα ειναι σχεδον απιθανο να το περιγραψω.
Αισθανθηκα σαν καποιος μου ειχε δωσει...
το μεγαλυτερο, και πιο ομορφο δωρο.
Ελα στο κρεβατι Νατασα. Ειναι πολυ αργα.
O, προσπαθεις να τα χαλασεις ολα.
Μια νυχτα σαν αυτη, αισθανομαι σαν να θελω να αγκαλιασω τον εαυτο μου...
οσο το δυνατον πιο σφιχτα και να πεταξω μακρυα.
- Προσεχε! Θα πεσεις εξω! - Ενταξει.
Αλλα ειναι ντροπη να μπω μεσα με μια τετοια νυχτα.
Ειναι σαν να ακους μια θαυμασια μουσικη...
και απλα ξερεις οτι το επομενο τραγουδι η το τραγουδι μετα...
θα ειναι το πιο ομορφο πραγμα που εχεις ακουσει στη ζωη σου.
Και σε τραβανε μακρυα και το χανεις για παντα.
Για παντα.
Ενταξει.
- Η εκφραση στο προσωπο μου. - Τι εχει;
- Φαινομαι περιφρονητικη; - Οχι.
Δεν "τρωγεσαι". Ειμαι σιγουρη οτι ετσι φαινομαι.
Γιατι θες να φαινεσαι περιφρονητικη;
Σκεφτηκα οτι εαν φαινομουν βαρετη και περιφρονητικη...
κανεις δεν θα προσεχε οτι αυτος ειναι ο πρωτος χορος που εχω παει ποτε.
- Πως ειναι αυτο; Καλυτερα; - O, πολυ πιο καλυτερα.
Καλα.
- Πρεπει να μου υποσχεθεις ενα πραγμα. - Τι ειναι αυτο;
- Να μην χορεψεις μαζι μου... - Δεν υπαρχει περιπτωση.
Ακομα και εαν καθομαι ορθια στον τοιχο για 5 ωρες...
και κανεις δεν ερχετε να μου πει μια λεξη.
Οσο και αν σου φαινετε ευχαριστο...
πρεπει να μου υποσχεθεις οτι δεν θα μου ζητησεις να χορεψουμε.
- Γιατι οχι; - Θα ειναι τοσο ταπεινωτικο...
για τον κοσμο να δει οτι το μονο ατομο που μου ζητησε να χορεψω...
ειναι ο αδελφος μου... απο λυπηση.
- Το υποσχεσαι; - Το υποσχομαι.
Τι τωρα;
- Με κοιταζουν ολοι; - Δεν βλεπεις τον εαυτο σου;
Οχι χωρις να αλλαξω την εκφραση μου στο προσωπο μου.
Νατασα, ξερει οτι υπαρχει ενα ασχημο πραγμα επανω σου.
Πεστο μου! Πες μου ολη την αληθεια.
Οποιο κοριτσι και να συναντησω, δεν θα μπορεσει να με διασκεδασει οπως εσυ..
Μην μιλας ετσι. Τωρα φυγε και αφησε μας στην μοιρα μας.
Συγνωμη, αγαπητη μου. Νικολας, προσεχε την μητερα.
- Εισαι καλα, μητερα; - Ναι, αγαπη μου.
Τι απαισιο λαθος.
Δεν επρεπε να ειχα ερθει.
Δεν θα γινει τιποτα.
Η νυχτα θα ειναι απαισια, μαυρη...
Υποβαθμισμενη στο μηδεν.
A, κομη Ντενιλοβ, ελα να γνωρισεις την οικογενεια μου.
Η κυρια Μαρια Περονσκαγια.
Ξερετε την συζυγο μου. Η ανιψια μου η Σονια και η κορη μου η Νατασα.
- Τι κανετε; - Μπορω να εχω την ευχαριστηση;
Ο, αγαπητη.
Ισως να ειμαι πιο τυχερος αργοτερα.
Μην φοβασαι. Θα ξαναπροσπαθησω.
Ο Ντενιλοβ ειναι πρωτος ξαδελφος του οικοδεσποτη μας.
- Υποτιθετε οτι εχει εκατομμυρια. - Δευτερος ξαδελφος, αγαπητε μου.
A, να και ο γαλλος πρεσβυς αυτοπροσωπως.
Φαινετε σαν να ηταν βασιλιας.
Αργησες καπως, ξερεις. Οι πιο πολυ χοροι μου τελιωσαν.
Γιατι πρεπει να σκεφτομαι συνεχεια τον πριγκιπα Αντρε?
Ειμαι τοσο ερωτευμενη μαζι του...
οποτε ολοι οι αλλοι μου φαινοντε αστειοι?
Ειδωθηκαμε για τοσο λιγο...
και ακομα θυμαμαι καθε στιγμη.
O, εαν μπορουσε να με ειχε φερει αυτος εδω αποψε.
Γιατι δεν του αρεσει η πολη;
Δεν ειναι σωστο για εναν αντρα να αποκλειει τον εαυτο του...
για μηνες και μηνες οπως κανει αυτος.
Ειμαι τοσο χαρουμενος που σε βλεπω ξανα.
Θα με τιμησεις με αυτον το χορο;
- Πιερ, χαιρωμαι που σε ξαναβλεπω. - Πιερ, αγορι μου.
Θα με τιμησεις με αυτον το χορο;
Δεν σου αρεσει να χορευεις;
Οχι συνηθως.
Ειναι ο πρωτος χορος που εχω ερθει τα τελευταια 2 χρονια.
Ειμαι τοσο χαρουμενη που ηρθες.
Δηλαδη, μετα την νυχτα του κυνηγιου...
Η μαμα και ο μπαμπας ειπαν ποσο ομορφο που μας επισκεφτηκες...
και ηλπιζαν οτι θα ξαναρθεις.
Ελπιζω να πεις στην μαμα και τον μπαμπα οτι σκοπευω να ξαναεπισκεφτω συντομα.
Πολυ συχνα, εαν μου το επιτρεψουν.
- Σιγουρα θα τους το πω. - Και τις φεγγαρολουστες νυχτες...
θα ηθελες ακομα να κρατας σφιχτα τον εαυτο σου και να πετας στο φεγγαρι;
Πως το ξερεις; Που το ακουσες;
Δεν ηθελα να κρυφακουσω. Το παραθυρο μου ειναι ακριβως κατω απο το δικο σου.
Τι καταστροφη.... Τα ακουσες ολα.
Οχι. Εξαφανιστηκες στο φεγγαρι.
Θα πρεπει να νομιζεις οτι ειμαι τελειως βλαμμενη.
Οχι. Δεν νομιζω οτι εισαι βλαμμενη.
- Νομιζω... - Επιτρεψτε μου, δεσποινις.
Μπορω να εχω την ευχαριστηση αυτου του χορου;
Ευχαριστω.
Τι χαρα που ειναι να χορευεις μαζι της.
Σαν να κρατας την ανοιξη στην αγκαλια σου.
Σαν να κρατας ενα κλαδι πασχαλιας η ενα γατακι.
Κοιτα την τωρα.
Εαν γυρισει και κοιταξει και χαμογελασει στην επομενη στροφη...
θα γινει γυναικα μου.
Οδηγησε μας με απειρη σοφια..
Διδαξε μας να τηρουμε στο ελεος σου.
Και εαν το θελησεις ας γινει αυτο το κρεβατι ο ταφος μας
Μαμα, πρεπει να σου μιλησω αλλη μια φορα.
Καλα, καλα.
Προκειτε για τον πριγκιπα Αντρε, υποθετω.
Πεμπτη, Παρασκευη, Σαββατο, Κυριακη, Δευτερα.
5 ημερες που δεν ακουσαμε τιποτα απο εκεινον.
Πρωτα ερχετε και με βλεπει καθε μερα, πρωι και βραδυ...
και με κανει και χανομαι, μετα δεν συμβαινει τιποτα και ολα εχουν τελιωσει.
Τωρα, αφησε με να σου πω για τον εαυτο μου οταν ημουν νεα.
Ειχα ενα ξαδερφο. Ενα ομορφο παληκαρι.
Ναι, πραγματικα ομορφο.
Ξερω... τον Συριλ Νουτβικ.
Αλλα πρεπει ολα, οπως ειναι στην περιπτωση σου, να τελιωνουν στο τιποτα;
Τωρα γινεσαι αυθορμητικη, οπως ημουν εγω καποτε.
Πρεπει να εσαι υπομονητικη, πολυ υπομονητικη.
Πρεπει να περιμενεις μεχρι να σου γινει μια επισημη προταση.
- Θα εμφανιστει. - Την τελευταια φορα που ηρθε...
το ειχε ακριβως εδω στο χειλος της γλωσσας του, την προταση.
Και φαινοταν τοσο ερωτευμενος.
Ειμαι παντα λιγο φοβισμενη οταν ειμαι μπροστα του.
Τι παει να πει; Παει να πει οτι ειναι αληθηνη αγαπη;
- Μαμα, κοιμασαι; - Οχι, αγαπη μου.
Φοβαμαι λιγο και εγω. Τωρα πηγαινε.
O, δεν ειναι δικιο. Δεν θα κοιμηθω.
Μαμα, τετοιο πραγμα δεν μου εχει ξανα συμβει..
Θα ειχαμε φανταστει ποτε οταν ειχε πρωτοερθει στην εξοχη...
οτι θα συναντηθουμε στον χορο;
Λοιπον, πρεπει να ειναι το τυχερο.
Σιγουρα πρεπει να ειναι το τυχερο αφου ολα οδηγησαν σε αυτο.
Μαμα, θα πρεπει καποιος να ντρεπετε, επειδη ειναι χηρος;
Οχι, αγαπη μου. Προσευχησου στον Θεο. Οι γαμοι τελουνται στον παραδεισο.
Μαμα, ποσο σε αγαπω. Ειμαι τοσο ευτυχισμενη.
Μικρη κομισσα, κοιμασαι;
Ναι αγαπητε μου, κοιμαμαι. Καληνυχτα.
Μαιρη. Μαιρη;
Σαν να μην ητανε αρκετα πολυπλοκη η ζωη οπως ηταν.
Και με τοσο βιασυνη.
Νομιζες πως ηξερες τι εκανες την τελευταια φορα, επισης.
- Θυμασαι; - Αυτο ειναι τελειως διαφορετικο.
- Παντα ειναι τελειως διαφορετικο. - Πριν την γνωρισω...
η ζωη ηταν λυπητερη...
χωρις σημασια, χωρις ελπιδα.
Εισαι πανω απο 30. Οταν ο αντρας ειναι πανω απο 30...
η ζωη πρεπει να ειναι λυπητερη, χωρις σημασια και χωρις ελπιδα.
- Πατερα. - Ενταξει, ενταξει!
Ας ειμαστε λογικοι.
- Η οικογενεια της δεν ειναι τιποτα. - Ελα, πατερα...
Τιποτα σε συγκριση με τους Μπολκονσκυς. Τιποτα.
Ο πατερας της ειναι γνωστος σαν ενας αντρας που κυνηγουσε...
καθε γυναικα στην Μοσχα και στην Αγια Πετρουπολη...
χωρις επιτυχια.
Τωρα που γερασε...
τον ξερουν σαν ενα αντρα που παιζει σε καθε χαρτοπαιγνιο...
στη Μοσχα και στην Αγια Πετρουπολη, το ιδιο χωρις επιτυχια.
Ειναι μια χαρουμενη και ευχαριστη οικογενεια.
Και αυτο ειναι μια επιτυχια, επισης. Ισως η μεγιστη επιτυχια.
Αλλα νομιζεις οτι εισαι δικιος με το κοριτσι;
Εισαι πολυ μεγαλυτερος απο αυτη.
Εχεις ενα γιο να μεγαλωσεις.
Ποιος θα αναλαβει την ευθυνη;
Μια σταλια κοριτσι;
Σε ικετευω, αναβαλε το για ενα χρονο μονο...
και φυγε μακρυα.
Υπαρχει αυτη η ειρηνιστικη αποστολη για την Πρωσια.
Ο τσαρος και ο αυτοκρατορας Ναπολεων.
Θα υπογραψουν ειρηνη εκει.
Ξερω οτι ηθελες να πας σε αυτη την αποστολη.
Τωρα, μετα απο 1 χρονο, εαν εχεις ακομα αυτην την αγαπη...
η εμμονη, η παθος, η οτιδηποτε αλλο επιλεξεις να το ονομασεις, παντρεψου την.
Αυτη ειναι η τελευταια μου λεξη πανω στο θεμα.
Η τελευταια μου λεξη.
Ειναι δυνατον οτι εγω, η Νατασα...
θα γινω συζυγος αυτου του παραξενου, αγαπητου, εξυπνου αντρα...
που ακομα και ο πατερας μου τον σεβετε;i>
Μπορει να ειναι αληθεια;i>
Μπορει να ειναι αληθεια οτι δεν μπορει να υπαρξουν παιγνιδια με την ζωη...
οτι τωρα εχω μεγαλωσει πια, οτι εχω την ...
υπευθυνοτητα καθε μου λεξης και πραξης;i>
Σε αγαπησα απο την πρωτη στιγμη που σε ειδα.
- Με αγαπας; - Ναι.
Τι ειναι; Τι συμβαινει;
Ειμαι τοσο ευτυχισμενη.
Σου ειπε η μητερα σου οτι της εξηγησα;
Δεν υπαρχει τιποτα για εξηγηση.
Σου ειπε οτι δεν μπορει να γινει για 1 χρονο;
Συγχωρεσε με, αλλα εισαι τοσο νεα. Θελω να εισαι απολυτως σιγουρη.
Ειμαι σιγουρη.
Ενας χρονος δεν ειναι παρα πολυ, και θα εισαι ελευθερη.
Εαν μεσα στον χρονο καταλαβεις οτι δεν με αγαπας...
η εαν αγαπησεις καποιον αλλο...
Μην το λες αυτο. Δεν πρεπει ποτε να ξαναπεις κατι τετοιο.
Ενα χρονο; Θα σε βλεπω ομως;
Φυσικα. Πρεπει να παω στην Πολωνια, αλλα θα λειψω μονο μερικους μηνες.
Λοιπον, δεν γινετε αλλιως; Υπαρχει κατι που μπορει να γινει;
Ειναι απαισιο! Θα πεθανω περιμενοντας 1 χρονο! Ειναι αδυνατον!
Οχι, θα κανω οτιδηποτε. Οτι πεις.
O, ειμαι τοσο ευτυχισμενη. Εχουμε το υπολοιπο της ζωης μας.
Στο Τιλσιτ, στην Πρωσια, στις 13 Ιουνιου, 1807...
ο Ναπολεων συναντηθηκε με τον αυτοκρατορα Αλεξανδρο της Ρωσιας...
για να συζητησουν μια συνθηκη ειρηνης.
Δεν μπορουν παρα να τους αρεσω.
ειμαι τοσο προθυμη να κανω οτι θελουν...
και τοσο ετοιμη να μου αρεσει...
αφου ειναι πατερας του.
- Ειμαι, η Μαιρη Μπολκονσκυ. - Χαρηκα.
- Και αυτη ειναι η κορη μου, η Νατασα. - Τι κανετε;
Καλο απογευμα.
Σας παρακαλω συγχωρεστε τον πατερα μου. Δεν αισθανετε καλα.
Μου ζητησε να σας καλωσορισω στο ονομα του.
- Θα παρετε λιγο τσαι; - Λοιπον, νομιζω πως θα ηταν...
Οχι, ευχαριστω.
Υποθετω οτι εχεις ακουσει απο τον Αντρε;
Ναι.
Πατερα!
A, εισαι η νεαρη Κομησσα Ροστοβ.
Δεν ηξερα οτι μου κανατε την τιμη να με επισκευθητε.
Συγχωρεστε το ντυσιμο μου. Ηρθα να μιλησω στην κορη μου.
Γιατι δεν μου το ειπατε;
Κομη Ροστοβ. O, ναι, εχω ακουσει πολλα για σας.
Παρα πολλα για σενα.
Ο Θεος μαρτυρας μου, κανεις δεν μου ειπε οτι εισαι εδω.
Αυτο το σπιτι... απολυτο μπερδεμα, χαος.
Ανθρωποι μπαινοβγαινουν, και δεν μπορεις να βρεις τιποτα.
Ακομα και τα χαρτια στο γραφειο μου.
Πρεπει να με συγχωρεσετε.
Οπως βλεπετε, δεν ειμαι προετοιμασμενος για επισκεψη.
Δεν την αντεχω την Μοσχα οπως και να'χει!
Δεν θα ημουν εδω, αλλα δεν εχω αλλη επιλογη.
Ειμαι αναγκασμενος να ειμαι εδω. Με καταλαβαινεις, ετσι δεν ειναι;
Λοιπον, νομιζω οτι πρεπει να φυγω τωρα, ετσι πριγκιπισσα;
Περιμενε. Πρεπει να σου μιλησω.
Αγαπητη Νατασα, θελω να σου πω...
οτι ειμαι σιγουρη οτι ο αδελφος μου, βρηκε ευτυχια.
Πριγκιπισσα, νομιζω οτι δεν ειναι ωρα για να μιλησουμε για αυτο.
Δεν ειναι περιφημο;
Δεν χαρηκες που αποφασισες να ερθεις αντι να καθοσουν σπιτι ολη την νυχτα;
Δεν ξερω. Μεχρι να επιστρεψει ο Αντρε...
Δεν μπορω να ειμαι χαρουμενη για τιποτα.
Λοιπον, ειναι μονο μερικες εβδομαδες. Βλεπεις αυτον τον ψηλο αντρα, εκει;
Ναι. Και τι εγινε;
Οταν τον προσπερασαμε, τον ακουσα να λεει στην γυναικα του...
"Αυτη ειναι η κομησσα Ροστοβ, που θα παντρευτει τον Μπολκονσκυ.
Τυχερος αντρας. "
- Ειπε, "Τυχερος αντρας;" - Τυχερος αντρας.
Πρεπει να το γραψω αυτο στον Αντρε.
Και μπορει να το πει στον απαισιο πατερα του.
- Η κομησσα Μπεζουρκοβ ηρθε. - Μπεζουρκοβ;
Μια απο τις συμπαθειες μου. Πρεπει να την επισκευτω.
Κομησσα Μπεζουρκοβ! Επιστρεψατε στην Μοσχα.
Χαιρομαι που σε βλεπω. Η πολη δεν ηταν η ιδια χωρις εσενα.
Εφερα και τα δυο μου κοριτσια μαζι μου, οπως βλεπεις.
Περιφημη γυναικα.
Ναι. Καταλαβαινεις πως οι αντρες θα πρεπει να την ερωτευοντε.
Ντολοκχοβ, βλεπεις το κοριτσι σε εκεινο το μπαλκονι;
Ναι. Ειναι αξιαγαπητη, αλλα...
Για σενα; Aνατολ, δεν ειναι ακριβως του γουστου σου.
Κομη Ροστοβ, μπορω να δανειστω την αγαπητη σου κορη...
να καθησει μαζι μου στο επομενο επεισοδιο;
O, κομησσα, ποσο ομορφα. Νατασα, αγαπητη μου, ελα μαζι.
- Δεν ειναι συναρπαστικο; - Ναι.
Χαρηκα. Δεν πρεπει να την θαψεις στην εξοχη παλι.
O, εισαι πολυ ευγενικη. Nατασα, καθησε κατω.
Τωρα μπορουμε να κανουμε ολους τους φιλους μας κομματακια.
Συνειδητοποιεις οτι ολοι μες το θεατρο μιλανε για σενα...
ποσο ομορφη εισαι και τι περιφημο ταιριασμα εκανες.
-Α το γνωριζεις; - Ειναι τα νεα της σαιζον.
Ο πριγκηπας Αντρεα Μπολκονσκυ;
Γιατι, καθε γυναικα εδω αποψε σε ζηλευει αυτη τη στιγμη.
Γιατι, Ανατολ!
Μπορω να συστησω τον αδελφο μου; Κομισσα Νατασα Ροστοβ.
Ο αδελφος μου ειναι το κεντρο της μοδας στη Μοσχα.
Αυτο σημαινει πως τρωει και πινει παρα πολυ...
και παιζει παρα πολυ μεγαλα ποσα.
Επισης βλεπει και τους χειροτερους και πιο κωμικους ανθρωπους.
Απλα πρεπει να τον πεισεις να σου πει οτιδηποτε μπορεις να κανεις αυτη τη σαιζον.
- Κομισσα! - Πριγκηπα, μ' εχεις παραμελημενη.
- Ειχα πειστει πως ησουν πεθαμενη Πεθαμενη;
- Ειχα πειστει πως ησουν πεθαμενος. - Πεθαμενος;
Οταν σε ειδα την πρωτη φορα στο χορο...
Ποτε ηταν, εξι, εφτα εβδομαδες πριν;
Σκεφτηκα, "Τι ομορφο κοριτσι. " Αυτο σκεφτηκα μονο.
Αλλα αποψε... Αλλα το αισθανθηκες και εσυ επισης, χμμμ;
- Αισθανθηκα... - Οταν συναντηθηκαν τα ματια μας;
Mην φαινεσαι ενοχη. Τι ειναι αυτο που θα πρεπει να ντρεπεσαι;
Ευχαριστιεσαι την οπερα; Ειναι πολυ καλη, δεν ειναι;
O, δεν ειναι; Δεν προσεξα.
Δεν εχω κοιταξει την σκηνη αποψε.
Πρεπει να σε ξαναδω.
Πρεπει να ερθεις στης αδελφης μου το σπιτι... πολυ συντομα.
Νομιζω...
Νομιζω οτι η μητερα μου ειναι στην εξοχη. Μπορει να παω να ειμαι μαζι της.
Ειναι αξιοθαυμαστη.
Φυγε, Ανατολ. Μας αποσπας την προσοχη.
Ενταξει.
Θα ερθεις.
Θα το παρω αυτο σαν υποσχεση.
Ο αδελφος μου ειναι πολυ διασκεδαστικος, δεν ειναι;
Ποσο ομορφη ειναι.
Δεν νομιζω... οταν κοιταζω εσενα.
Νατασα, ελα.
Εισαι πανεμορφη.
Απο την στιγμη που σε ειδα, δεν σταματησα να σε λατρευω.
Ελπιζω να μην μας βλεπεις πολυ επισημα, κομη.
O, κομησσα!
Ειμαι τρελλα ερωτευμενος μαζι σου.
Η επιτυχια ηταν νικηφορος. Ολο το θεατρο...
- Μπαμπα, πρεπει να φυγουμε. - Αγαπητη μου, δεν μπορουμε τωρα.
Ηταν σαν μια μεγαλη καρδια, που χτυπουσε με το ρυθμο.
Η Αυτου Μεγαλειοτης ο βασιλιας ηταν τοσο συγκηνιμενος...
οπου τα δακρυα τρεχανε στο προσωπο του.
Το παλτο μου, παρακαλω.
Δεν μπορω. Το ξερεις οτι δεν μπορω.
"Αγαπητη Νατασα...
Η μοιρα μου εχει σφραγιστη... να με αγαπας εσυ, η να πεθανω.
Ξερω τους γονεις σου δεν θα σε δωσουνε σε εμενα...
για μυστικες αιτιες που θα αποκαλυψω μονο σε εσενα.
Αλλα εαν με αγαπας, το μονο που χρειαζετε ειναι να πεις την λεξη "ναι"...
και καμια ανθρωπινη δυναμη δεν μπορει να μας εμποδισει.
Ανατολ. "
Γυρισες.
Πως ηταν η βραδυα σου; Διασκεδασες τον εαυτο σου;
Ναι. Εβρισκα δικαιολογιες για εσενα.
Ανησυχουσα για σενα. Πως ειναι ο πονοκεφαλος σου; Καλυτερα;
- Σονια, διαβασες αυτο το γραμμα; - Ναι.
Χαρηκα που το διαβασες. Δεν μπορουσα να στο κρυψω αλλο.
- Ξερεις οτι αγαπιομαστε. - Αλλα Ανατολ Κουραγκιν.
- Εαν ηξερες μονο ποσο ευτυχισμενη ειμαι. - Και ο Αντρε;
- Δεν ξερεις τι ειναι ο ερωτας. - Τοτε θα αρνηθεις στον Αντρε;
Δεν καταλαβαινεις τιποτα. Μην λες ανοησιες. Ακουσε.
Πως ειναι οτι αγαπησες εναν αντρα για τοσους πολλους μηνες, και ξαφνικα...
Γιατι; Εσυ ειδες τον Ανατολ μονο 3 φορες.
Δεν εχω ξανααγαπησει ποτε πριν. Ξερω οτι ειναι δυσκολο να καταλαβεις.
Ακουσα οτι εγινε ετσι. Θα πρεπει και εσυ επισης.
Μονο τωρα αισθανομαι τετοια αγαπη.
Μολις τον ειδα, αισθανθηκα οτι ηταν αφεντης μου...
και εγω η σκλαβα του, και μου ηταν αδυνατον να μην τον αγαπησω.
Ναι, η σκλαβα του! Οτι διαταζει, πρεπει να το κανω!
- Τι μπορω να κανω, Σονια; - Εαν σε αγαπα...
γιατι δεν ερχετε τιμια στο σπιτι, στον πατερα σου...
να ζητησει να χαλασει ο αρραβωνας σου με τον Αντρε;
- Γιατι ολη αυτη η μυστικοτητα; - Δεν ξερω. Δεν εχει σημασια.
Οποιεσδηποτε οι αιτιες, ειναι καλες.
Στο ειπα, δεν εχω θεληση. Τον αγαπω!
Τοτε δεν θα το αφησω να φτασει εκει. Θα το πω.
Σονια, τι εννοεις; Δεν θα το πεις σε κανενα!
Μην με βασανιζεις! Δεν μπορω να ζησω χωρις αυτον!
Νατασα, εσυ τι λες; Σκεψου τον πατερα σου και τον Νικολας.
Δεν αγαπω κανενα αλλον παρα μονο αυτον.
Πηγαινε, Σονια.
Δεν θελω να τσακωθω μαζι σου. Φυγε!
Ανατολ, που εχεις σκοπο να την πας;
Η οικογενεια της θα μαθει για το κοριτσι στην Πολωνια που επρεπε να παντρευτεις.
- Εαν σε πιασουν, θα πας φυλακη. - Θα αξιζει...
Ακομα και αν ειναι για μια μερα η μια εβδομαδα με αυτο το κοριτσι.
Υπαρχουν μερικα πραγματα σε αυτη την ζωη που πρεπει να τα εχεις.
- Ο οδηγος που ζητησες, πριγκιπα. - Ελα εδω. Πιες κατι.
- Πρεπει να οδηγησεις μακρυα και γρηγορα. - Φωναξε την Ματρεβνα.
- Πες της να φερει το παλτο. - Θα παμε παλι, κυριε;
- Εκουσια απαγωγη. - O, μου αρεσει αυτη η δουλεια!
Νειατα, ρομαντισμος, ταραχη!
Υπαρχει ενας παπας που μας περιμενει στο Tβερ.
Περασε πανω απο οποιονδηποτε προσπαθησει να σε σταματησει.
Αυτος ειναι αντρας για σενα!
- Με θελεις; - Τωρα, παρε αυτο.
Ακουσε με. Ξερω κατι για αυτο το παιχνιδι.
Βρισκεις το κοριτσι να τρεμει και να τα'χει ξεχασει ολα.
Την σκεπαζεις, μετα απο 1 λεπτο βγαινει στον νυχτερινο κρυο αερα...
θα γινει ποδοπατητο πισω στο σπιτι για φτερα.
Μπαμπα ξυπνα, η μαμα στριγκλιζει, κλαιει, κατηγορει...
προκαλει, κ.λ.π..
Παντα κρατα ζεστα ενα νεαρο κοριτσι, παιδι μου.
Τωρα, σηκωσε το γιακα!
- Παρτο. - Ναι, κυριε!
- Αλλα το παλτο μου. - Θα παρω αλλο καποτε.
- Αλλα ποτε; - Παρτε ολοι ποτηρια! Το δικο σου.
Τωρα, συντροφε και φιλε τις νιοτης μου...
μπουχτισαμε, ζησαμε και ξεφαντωσαμε.
Ναι. Τωρα ας πουμε... αντιο.
- Στην υγεια σου. - Στην υγεια σου.
- Ποσο λυπηρο ειναι. - Φυσικα. Παμε.
Ανατολ! Ακομα νομιζω οτι δεν πρεπει να το κανεις.
Και εγω το ιδιο.
Οχι, δεν θα το ανοιξω. Και εστειλα να φωναξουν, τον Πιερ.
Θα σε μισησω για παντα για αυτο! Ανοιξε την πορτα!
Οχι, δεν θα την ανοιξω.
Τι τρεχει με σενα;
Η αδελφη σου δεν φημιζετε στο να κραταει μυστικα...
για πραγματα που ειναι καλα θεματα, για κουτσομπολιο.
Γιατι πραγμα μιλας;
Τα ξερω ολα για τα χρηματα που επρεπε να στειλεις στην Πολωνια και γιατι.
Δεν ειναι αληθεια.
Πρεπει να φυγεις απο την Μοσχα.
Δεν πρεπει να πεις λεξη ποτε σε κανενα για αυτο.
Πρεπει να καταλαβεις οτι εκτος την ευχαριστηση σου...
υπαρχει καποιο πραγμα οπως η ευτυχια αλλων ανθρωπων.
Εισαι διαθετημενος να καταστρεψεις μια μια ολοκληρη ζωη για την διασκεδαση σου.
Λοιπον, διασκεδασε τον εαυτο σου με γυναικες της δικης σου ρατσας.
Ειναι οπλισμενες εναντιον σου με την ιδια πειρα.
Σαν ενας τιμιος αντρας, δεν μπορεις να μιλας με αυτον τον τροπο.
- Θελεις ικανοποιηση; - Ναι.
Το παιρνω πισω. Σε ικετευω να με συγχωρεσεις.
Οδηγησε τον κυριο οπου θελει να παει.
Εφυγε.
Ειναι στο δωματιο της.
Τι κανεις εκει;
Ηρθα να σε σταματησω.
Τιποτα δεν θα με σταματησει απο το να παω σε εκεινον.
Τι σκοπευεις να πεις στον Αντρε την επομενη φορα που θα τον δεις;
Δεν θα ξαναδω τον Αντρε ποτε ξανα. Του εγραψα, λεγοντας του τα ολα.
Του εγραψες; Δεν ειναι αρκετα καλος για σενα, ειναι;
Οχι, πρεπει να πας ερποντας σε εναν χαρτοπαιχτη και εναν ψευτη...
ο μεγαλυτερος γυναικας σε ολη την Μοσχα.
Παω σε αυτον, στο λεω. Θα τον παντρευτω!
Οτι και να σου ειπε, λεει ψεματα. Ειναι παντρεμενος ηδη.
Δεν ειναι αληθεια.
Κοιταξε με, Νατασα.
Θα μπορουσα να σε εξαπατησω επιτηδες;
- Η φημη ειναι σε ολη την Μοσχα. - Αλλα ποιος μπορει να την αρχισε;
Και τωρα ο πριγκιπας Αντρε επεστρεψε ολα τα γραμματα της.
Αυτο ειναι κακο. Λυπαμαι.
Ηταν αρκετα αρρωστη. Σπανια φευγει απο το δωματιο της.
Αλλα οταν εμαθε οτι ερχεσαι, επεμενε να σηκωθει.
Ειναι ντυμενη τωρα και σε περιμενει.
Τωρα, προσεχε μην της πεις τιποτα.
Κανεις δεν εχει την καρδια να την πληγωσει. Υπαρχουν τοσα πολλα που ειναι για λυπηση.
Ακουω οτι ειναι στην Μοσχα τωρα.
Ρωτα τον...
Ζητησε του να με συγχωρεσει.
Ναι, θα του το πω, αλλα Νατασα...
ξερω οτι δεν θα γινει ποτε.
Τελιωσαν ολα.
Μονο που βασανιζομαι τοσο με το κακο που του εκανα.
Πες του...
Πες του οτι τον ικετευω να με συγχωρεσει...
να με συγχωρεσει για ολα.
Θα του τα πω ολα.
Αλλα σε ικετευω για ενα πραγμα... Να θυμασαι, ειμαι φιλος σου.
Εαν θες βοηθεια, συμβουλη η απλα να ανοιξεις την καρδια σου σε καποιον...
οχι τωρα, αλλα οταν το μυαλο σου ειναι πιο καθαρο... σκεψου εμενα.
Θα ειμαι ευτυχισμενος, εαν ειναι στην δυναμη μου.
Μην μου μιλας ετσι. Δεν το αξιζω.
Μην μιλας ετσι. Εχεις ολη την ζωη μπροστα σου.
Μπροστα μου; Οχι. Τελιωσαν ολα, χαθηκαν ολα.
Ανοησιες, Νατασα.
Ακουσε με. Κοιταξε.
Εαν δεν ημουν ο εαυτος μου, αλλα ο πιο ομορφος, εξυπνος...
καλυτερος αντρας στον κοσμο, και εαν ημουν ελευθερος...
Δεν θα δισταζα ουτε μια στιγμη να σε ρωτησω γονατιστος...
για το χερι σου και την αγαπη σου.
- Δεν ειναι κρυο, Μισκα. - Ο καθενας εχει την γνωμη του.
- Νομιζω οτι πρεπει να ειναι πολυ υπο το μηδεν. - Θαυμασια!
- Για που τωρα, κυριε; - Που; Δεν ξερω.
- Κοιταζεις τον κομητη; - Ναι.
Λενε οτι σημαινει κακο.
Λενε οτι σημαινει πολεμο και πεινα και αρρωστια.
- Ολα τα κακα. - Ανοησιες.
Ο κομητης ειναι πανεμορφος. Η ζωη ειναι πανεμορφη!
- Πηγαινε, Μισκα! - Που; Στο κλαμπ;
- Οχι. - Σπιτι;
Οχι. Πηγαινε. Απλα πηγαινε, Μισκα!
"Εαν η Αυτου Μεγαλιοτης δεν επιθυμει να χυθει το αιμα του λαου μας...
για μια απλη παρεξηγηση...
και συμφωνησει στην αποσυρση των στρατευματων της Αυτου Μεγαλειοτης σας...
Εγω, απο την πλευρα μου, θα ξεχασω το οτι εχει συμβει...
και μια συμφωνια αναμεσα μας θα ηταν δυνατον.
Αλλιως, Μεγαλειοτατε...
Θα αναγκαστω να διαταξω επιθεση...
για την οποια δεν θα ειμαι υπευθυνος εγω.
Η αποφαση στο να διατηρηθει η ανθρωποτητα...
απο τις καταστροφες ενος αλλου πολεμου...
ειναι στα χερια σας Μεγαλειοτατε. "
"Ειμαι," κ.λ.π., "Αλεξανδρος. "
Ετσι, αυτο το γραμμα ειναι πολυ ευγενικο, πολυ ευγλωτο...
και ειναι γεματο απο τις πιο αδελφικες προτασεις...
εμπιστοσυνης και αγαπης απο τον κυριο σου, τον τσαρο.
Αισθηματα που σε διαβεβαιω...
ανταλλαζονται απο εμενα.
Οπως και να'χει, στην ουσια, ταγματαρχη...
- Μπολκονσκυ. - Μπολκονσκυ.
Τι θα ελεγες οτι εκφαζει αυτο το γραμμα στα χερια μου;
Δεν ειναι για μενα, κυριε, σαν ενας απλος αγγελιοφορος...
να εκφρασω τις ευχες του Αυτου Μεγαλειοτατου τον τσαρο.
Ελα, ελα, αγαπητε μου ανθρωπε. Πρεπει να εχεις και δικη σου γνωμη στο θεμα.
Τι...
Που εχουμε ξανασυναντηθει;
Η φυσιογνωμια σου μου ειναι γνωστη.
Στο πεδιο μαχης στο Αουστερλιτζ, κυριε.
Αουστερλιτζ, Αουστερλιτζ.
Ναι, θυμαμαι.
Ησουν πεσμενος με μια σημαια στο χερι.
Μαλιστα, κυριε.
Νομιζα οτι ησουν πεθαμενος.
Ωραια, ωραια, να'σαι παλι εδω. Χαιρομαι που σε βλεπω.
Τωρα, ταγματαρχη... τι νομιζεις οτι αντιπροσωπευει;
Νομιζω οτι μπορει να αντιπροσωπευει, κυριε...
μονο την πραγματικη ευχη του Αυτου Μεγαλιοτατου του τσαρο, να αποφυγει τον πολεμο...
και να εμποδισει το χυσιμο αιματος και των δυο, Ρωσσων και Γαλλων.
Ενας αξιεπαινος σκοπος, για τον οποιο συμφωνω απολυτως.
Αλλα, τι αλλο;
Τι αλλο θα ελεγες οτι λεει αυτο το γραμμα;
Αφου με πιεζετε, κυριε, για μια προσωπικη αποψη...
Θα ελεγα οτι περιεχει μια αιτηση για οπισθοχωριση...
των στρατευματων της Αυτου Μεγαλειοτατου σας απο τα συνορα της πατριδας μας.
Μια προσωπικη αποψη.
λοιπον, ετσι ειπε ο τσαρος στον αγγελιοφορο του να το θεσει.
Εσυ προσωπικα λες "αποσυρση," ετσι δεν ειναι;
Πες "οπισθοχωριση!"
Ειμαι ενας στρατιωτης, και χρησιμοποιω στρατιωτικες λεξεις!
Δεν ειμαι ηλιθιος!
Μου ζητηθηκε να βαλω το κεφαλι μου σε μια θηλια...
ενω οι εχθροι μου συνωμοτουν εναντιον μου.
Κυριε, δεν ειναι προσωπικη αποψη δικη μου...
οταν λεω οτι ο τσαρος δεν ειναι εχθρος της Μεγαλειοτατου σας...
και οτι δεν συνομωτει εναντιον σας.
Εαν διαβασετε αυτο το γραμμα προσεκτικα...
Θα διαβασω το γραμμα πιο προσεκτικα...
και θα στειλω την απαντηση μου στον τσαρο αργοτερα.
Καλη σου νυχτα, ταγματαρχη.
Κυριοι, αυριο τα ξημερωματα...
θα περασουμε τον Nιμεν προς την Ρωσια.
Θα μιλησουμε για ειρηνη...
στην Μοσχα!
Και στις 12 Ιουνιου, 1812...
ο Ναπολεων Βοναπαρτης, επικεφαλης ενος στρατου 200,000 ανδρων...
διεσχισε τον ποταμο Νιμεν προς την Ρωσια.
Για να πολεμηθη αυτη η επιθετικη εισβολη της πατριδας τους...
ο Ρωσος χωριατης επελεξε να καλοσωρισει τους Γαλλους...
με τιποτα περισσοτερο απο μια κατεστραμενη αποθηκη...
ενα τελιως ακαρπο εδαφος.
Λεηλασια, καψιμο.
Μολις ο Ναπολεων πλησιασει ενα χωριο...
οι αγροτες και οι δουλοι φευγουν με τα καροτσια τους τα αλογα τους και το σταρι.
Αυτα που δεν μπορουν να παρουν μαζι τους, τα καινε η τα σκοτωνουν.
Εαν δεν το σταματησουμε καπου αυτο...
θα αφησουμε πισω μας μια ερημο...
μια καμενη γη.
Πρεπει να πολεμησουμε.
Ο στρατος το απαιτει, ο τσαρος το απαιτει...
και ο λαος το απαιτει.
Τι θελει ο στρατος...
να καταστραφη;
Γιατι αυτο θα γινει εαν πολεμησουμε τωρα.
Τι θελει ο τσαρος... να γονατισει;
Γιατι αυτο θα γινει αν πολεμησουμε τωρα.
Τι θελει ο λαος...
να ειναι υπηκοοι του Ναπολεων;
Γιατι αυτο θα γινει αν πολεμησουμε τωρα.
Κυριοι, μου εχει δωθει η ηγεσια...
να δωσω στον στρατο, τον τσαρο και τον λαο...
αυτο που πραγματικα θελουν.
Και αυτο που πραγματικα θελουν,ειναι να διωξουμε και τον τελευταιο Γαλλο...
απο το χωμα της Ρωσιας!
Και αυτο σκοπευω να κανω οπως μπορω.
Αλλα, η λεηλασια και το καψιμο, στρατηγε.
Ας συνεχειστει!
Πιο πολυ!
-Συντομα θα ειναι στην πυλη μας! - Δεν θα μπει στην Μοσχα!
Θα το σταματησουμε!
- Γιατι δεν τον αντικαταστει; - Θα δειξουμε στην Ευρωπη...
πως η Ρωσια αντιστεκετε στην υπερασπιση της Ρωσιας!
Ο Ναπολεων δεν θα μπει στην Μοσχα!
Κυριε Θεε, ακουσε την προσευχη μας.
Δωσε μας δυναμη να υπερασπισουμε την πατριδα μας...
και στον αυτοκρατορα Αλεξανδρο Παβλοβιτς...
δωστου νικη αναντιον των εχθρων του...
οπως εδωσες στον Μωηση και νικησε τον Αμαλεκ...
Του Γκιδεον πανω απο τον Μιντιαν, του Δαθιδ πανω απο τον Γολιαθ.
Χτυπησε τους εχθρους μας και κατεστρεψε τους γρηγορα...
κατω απο τα ποδια...
των πιστων δουλων σου.
Διεσωσε τον στρατο μας.
Δωσε ενα μπρουτζινο τοξο στα χερια αυτων...
που οπλισθηκαν στο ονομα σου...
κα γεμισε τα σωθικα τους με δυναμη για τον πολεμο.
Παρε την ασπιδα και το ακοντιο Σου και ελα να μας βοηθησεις.
Περιορισε και ντροπιασε εκεινους που μας εχουν κανει κακο.
Να πεσουν μπροστα στους πιστους πολεμιστες Σου...
σαν σκονη απο τον ανεμο...
και ο πανισχυρος αγγελος Σου να τους περιορισει και να τους τρεψει σε φυγη.
Να γονατισουν στων δουλων Σου τα ποδια...
και να τους σταματησει ο οικοδεσποτης μας.
Ηρθα να πω αντιο.
- Φευγω απο την Μοσχα σημερα. - Που πας;
Στο στρατο. Σκοπευουν να αντισταθουν στον Ναπολεων, στο Μποροντινο.
Θα καταταγεις τελικα;
Δεν ξερω.
Θα δω... Πρεπει να δω πως ειναι...
τι σημαινει για μενα.
Ο πριγκιπας Αντρε, ειναι επικεφαλης ενος ταγματος.
Θα προσπαθησω να τον βρω και να μεινω μαζι του.
Ποτε το αποφασισες αυτο;
Το σκεφτομουν για πολυ καιρο.
Ακομα και εσυ, Πιερ;
- Θα μεινεις για δειπνο, ετσι; - Ναι, μεινε, Πιερ.
- Φυσικα. - Μονο για να πω αντιο.
Αυτο ειναι καλο. Ελα μαζι.
Πολλοι απο τους συμαθητες μου πανε και ειναι πολυ μικροτεροι.
- Ανοησιες. - Εσυ πρεπει να μελετησεις.
Δεν ειναι ανοησιες. Καθε αντρας χρειαζετε.
Καθε αντρας, οχι καθε μωρο.
Εκτος αυτου, δεν μπορω να μελετησω τωρα οταν η πατριδα μας κινδυνευει.
Πετια, ησυχασε!
Ακουσες απο τον Αντρε;
Ναι. Ενα γραμμα.
Εκανε...
Πως ειναι;
Αρκετα καλα, αλλα λυπημενος. Πεθανε ο πατερας του, ξερεις.
Ναι, το ξερω.
Αν και ο πατερας του ηταν εχθρος μου, πρσευχηθηκα για αυτον.
Ηταν το πρωτο ατομο σε ολο τον κοσμο...
που δεν με εγκρινε, Πιερ.
Φανταζομαι οτι δεν μεγαλωνεις εαν δεν συμβει σε εσενα.
Ειπε τιποτα ο Αντρε για εμενα στο γραμμα του;
Οχι, Νατασα.
Νομιζεις οτι θα με συγχωρεσει ποτε;
Δεν εχει τιποτα να σου συγχωρεσει.
Πιερ, πρεπει να μου υποσχεθεις κατι.
Ναι;
Μην αφησεις να σου συμβει τιποτα.
Εαν γινοταν, θα...
Με ακουσες, Πιερ;
Ναι, σε ακουσα.
Στο υποσχομαι.
- Και Πιερ; -Ναι;
Εαν δεις τον Αντρε, πες του...
πες του οτι προσευχηθηκα για την ψυχη του πατερα του.
Μπορεις να μου πεις που θα βρω τον ταγματαρχη Μπολκονοφσκυ;
Ταγματαρχα, αυτος ο κυριος ζητησε να σε δει.
- Επιτελους. - Τι κανεις εδω;
Ειναι λιγο δυσκολο να πω.
Ηρθα να δω την μαχη.
Γιατι;
Ειναι δυσκολο να το εξηγησω, Αντρε.
Ειναι ενα τεραστιο γεγονος.
Ολονων οι ζωες θα ειναι διαφορετικες απο εδω και εμπρος...
Απο αυτο που θα συμβει εδω αυριο.
Λυπαμαι για τον θανατο του πατερα σου, Αντρε.
Ηταν γερος.
Δεν θα μπορουσε να ζηση με την ιδεα οτι διωχτηκε, απο το Μπολντ Χιλs.
Πως τους φαινετε στην Μοσχα;
Ξερεις οτι η Μαιρη εχει παει στης θειας σου, στο Ραιζαν.
Ο Νικολας Ροστοβ ηταν αυτος που την εβγαλε εγκαιρα απο το Μπολντ Χιλς.
Ο Νικολας;
Λοιπον, ο Ανατολ Κουραγκιν δεν τιμησε την κομησσα Ροστοβ με το χερι του;
Δεν μπορουσε. Ηταν ηδη παντρεμενος.
Λοιπον, ολα ηταν πολυ παλια πριν. Ειμαι σιγουρος οτι ειχε την ωρα...
να ξεχασει την απογοητευση της.
Θυμασαι μια απο τις παλιες συζητησεις μας πριν;
Ειχα πει οτι μια πεσμενη γυναικα πρεπει να συγχωρητε.
Αλλα δεν ειπα οτι μπορω να την συγχωρεσω, και δεν μπορω.
Αλλα, δεν μπορεις να συγκρινεις την Νατασα, με μια πεσμενη γυναικα.
Τι ρομαντικα ονειρα που ειχα.
Εννοεις να ξαναζητησω το χερι της; Να γινω μεγαλοκαρδος. κ,λ,π.
Ναι, αυτο θα ηταν πολυ ευγενικο, αλλα...
Λυπαμαι.
Πως εισαι, Αντρε; Φαινεσαι τοσο παραξενος, ανησυχος.
Το πρωτο πραγμα που πρεπει να μαθεις για μια μαχη...
την νυχτα πριν γινει, ειναι οτι οι αντρες που θα πολεμησουν...
συνηθως φαινοντε λιγο ανησυχοι.
Οχι. Ειναι περισσοτερο απο αυτο.
Ισως ειναι.
Εχω βρεθει σε πολλες μαχες, Πιερ...
αλλα για πρωτη φορα αισθανομαι οτι θα πεθανω αυριο.
Ανοησιες. Γιατι;
Απλα το αισθανομαι.
Γιατι εισαι πραγματικα εδω, Πιερ;
Οταν εσυ μισουσες την βια και τον πολεμο...
εσυ αποφασισες να το κανεις αυτο;
Δεν ξερω.
Γιατι τελικα καταλαβα οτι δεν μπορεις να μισεις κατι...
που ποτε δεν ηξερες και δεν καταλαβαινες.
Πως νομιζεις οτι θα παει η μαχη; Λενε οτι η θεση μας ειναι καλη.
Η επιτυχια δεν βασιζετε σε θεσεις...
διαταγες, σχεδια, η ακομα και αριθμους.
Η μαχη κερδιζετε απο αντρες αποφασισμενους να νικησουν...
και αντιθετως με αυτους τους αντρες στο αρχηγειο που νομιζουν οτι ο πολεμος ειναι ενα παιχνιδι.
Ο πολεμος ειναι το πιο απισιο πραγμα στην ζωη.
Εαν ηταν στο χερι μου, δεν θα επαιρνα ουτε ενα αιχμαλωτο.
Οι Γαλλοι ειναι οι εχθροι μου!
Κατεστρεψαν το σπιτι μου, και ηταν η αιτια που πεθανε ο πατερας μου...
εξοριστηκε η αδελφη μου, και το παιδι μου.
Τωρα ελπιζουν να καταστρεψουν την Μοσχα.
Γιατι να παρεις αιχμαλωτους; Αυτο ειναι παιχνιδι στον πολεμο.
Μην παρεις αιχμαλωτους!
Σκοτωσε και σκοτωσου! Εαν δεν υπηρχαν αυτα τα παιχνιδια στον πολεμο...
θα πηγαιναμε στον πολεμο μονο οταν αξιζε να παμε, σε βεβαιο θανατο...
οπως τωρα.
Λυπαμαι.
Γιατι να σε στεναχωρω με ολα αυτα;
Εαν ειμαστε ζωντανοι και οι δυο, αυριο βραδυ, θα εχουμε ενα μπουκαλι...
και θα γελαμε με ολα οσα ειπα αποψε.
Συγχωραμε. Νυσταζεις.
- Ειναι ωρα για υπνο και για μενα. - Θα ηθελα να μεινω εδω.
Πηγαινε! Δεν εχω χρονο για σενα τωρα! Οι μονοι φιλοι που εχω...
ειναι οι αντρες που θα πολεμησουν στο πλευρο μου, αυριο.
Αντιο.
Εαν συναντηθουμε ξανα η οχι.
Γραψε μια προκηρυξη για τον στρατο.
Στρατιωτες...
αυτη ειναι η μαχη που ολοι περιμενατε.
Η νικη ειναι στο χερι σας. Θα μας δωσει οτι χρειαζομαστε...
ανετη διαβιωση...
και γρηγορη επιστροφη στην πατριδα.
Συμπερηφερθητε οπως στο Αουστερλιτζ...
Ελευθερη πατριδα, τιμη και οικογενεια!
Αφηστε τους απογονους μας να μιλανε με υπερηφανεια για εμας...
"Ηταν στην μεγαλη την μαχη, πριν την Μοσχα. "
Λοιπον, Μπιουσετ, τι λεει το Παρισι;
Ολο το Παρισι λυπατε που λειπεις.
Θα ελεγα ναι. Τι εχεις εκει μεσα;
- Μια εκπληξη, Μεγαλειοτατε. - Τι ειναι;
Ενα δωρο απο την Αυτοκρατειρα για σενα, Μεγαλειοτατε.
Ο γιος μου.
Ο βασιλιας της Ρωμης.
Αξιεπαινο.
Παρτον μακρυα, Μπιουσετ.
Ειναι πολυ νωρις για αυτον να δει ενα πεδιο μαχης.
Ακολουθησε με, Μπιουσετ.
Δεν πρεπει να φυγεις, Μπιουσετ.
Μεινε, και θα σου δωσουμε κατι να πεις στο Παρισι.
Εχει πολυ αερα εκει εξω, δεν εχει;
Αλλα τυχαινει να ειναι φτιαγμενο απο σιδηρο!
Καλυτερα να κατεβεις απο εκει, συντροφε...
η την επομενη φορα δεν θα ειναι το καπελο σου που θα παρει ο αερας.
-Θα ειναι το κεφαλι σου! - Συγνωμη. Δεν το καταλαβα.
Νουμερο 3, εισαι πολυ αργος!
Ετοιμοι! Πυρ!
Κυριε, δεν μπορεις να σταθεις εδω. Εμποδιζεις.
Συγνωμη.
Θα προσπαθησω να μην εμποδιζω κανενα.
Ανεβασε το σκοπευτρο, νουμερο 4,! Ριχνεις χαμηλα!
Νουμερο 5, πιο γρηγορα με το φυτιλι σου!
- Πως γινετε και δεν φοβασαι, κυριε; - Εσυ φοβασαι;
Δεν εχουν ελεος, ξερεις, οταν ερχονται εδω τραγουδωντας.
Ο Θεος να μας βοηθησει.
Ετοιμοι!
Πυρ!
Περνατε ευχαριστα το πρωινο, κυριε;
- Ενδιαφερον πρωινο. - Ενδιαφερον;
Το ακουσατε αυτο, συντροφοι; Ενδιαφερον!
Ερχετε μια ζωντανη!
Ει, μην ερχεσαι απο εδω. Εκει πισω, προς το πεζικο.
Σου βρηκα ενα φιλο, ε; Τον ξερεις καλα;
Κυριε, πισω απο τα δεντρα, το Γαλλικο πεζικο προχωρει μαζικα.
Μην πυροβολησετε!
Χαμηλωστε το σκοπευτρο και περιμενετε μεχρι να ακουσετε την διαταγη να πυροβολησετε.
Πυρ!
Κυριε, πρεπει να αναφερω οτι οι περισσοτεροι λοχοι υποχωρουν...
και υποχωρουν σε πληρη ακαταστασια.
Το ιππικο επρεπε να παει πρωτο να καθαριση τον δρομο.
Στειλτους τωρα.
Εχουμε αρκετα πυρομαχικα για μονο 4 επελασεις.
Τρεχα στις αποθηκες και φερε περισσοτερα.
Θα παω και εγω.